ما بدون اینکه بخواهیم تو این دنیا پا گذاشتیم نه اتفاقی بلکه عالم

وجود هستی مقدر کرده که منی که الان هستم باشم !

واقعا کی هستیم ؟ این من کیه ؟

میشه دو جنبه در نظر بگیریم ۱ - جنبه مادی که همون جسم ماست

۲- جنبه غیر مادی که همون روح و احساس ماست

و این جسم ماست که روزبروز فرسوده و پیرتر میشه تا اینکه زمان 

مرگ فرا برسه !!در این زمان سپری شده که اسمش رو گذاشتیم

زندگی  روحمون تغییر مادی نداره و همون احساسی رو که در دوران

کودکی داشتیم تا مرگ مادی همراهمون خواهد بود و تنها احساسی

که میتونه روح رو رشد بده فقط عشق و دوست داشتنه  عشق

بعد زمان و مکان نداره عشق فانی نیست و همیشه در عالم هستی

باقی میمونه باید روحمون رو با عشق و محبت رشد بدیم و شکوفا کنیم

عشق در دوران کودکی و در دوران کهن سالی تفاوتی با هم ندارند

این ما هستیم که از هم جداشون میکنیم فقط حیف که گاهی نمیتونیم این

احساس خوب رو در خودمون پیدا کنیم و بدنبال اون در دنیای بیرون خود

هستیم عشق در درون ماست باید اون رو بشناسیم و شکوفاش کنیم

با ارزوی رسیدن به این احساس شیرین !!