شما فکر می کنید میشه برای کالبد انسان هم مثل روح حد و مرزی قائل نشد ؟

فرار ذهن از این افکار درهم چقدر دشواره !!! شاید بهتر باید گفت هر موقع از چیزی فرار

می کنی بیشتر درگیر خواهی شد از همه بدتر هم ذهن ماست که زنجیری به چه قدرتی به روح ما زده

زنجیر چیزی نمی تونه باشه جز کالبد انسان ! که روحمون در اون حبس شده

چقدر برای این زندان فعالیت می کنیم چه سختیها وعذابها و خواری رو برای راحتی تحمل می کنیم

غافل از اینکه داریم زندان رو کوچیک تر و عذاب و چراها و غمها و شکایتها رو بیشتر می کنیم

" زندان همیشه زندانه "

و میشه طوری ساخت که دیوارهای بلند اون کمتر احساس بشه اون موقع هست که روح ازادتر حرکت می کنه

و جدایی و رهایی و فرار از این زندان به مراتب اسانتر خواهد بود

و وقتی زمان این جدایی فرا میرسه چقدر سرور و شادمانی به همراه خواهد داشت