اگر کسی رو دوست داری رهایش کن

اگر بسوی تو برگشت از ان توست

اگر بر نگشت از اول هم برای تو نبوده

از  شکسپیر

 چه خاطره ای از سالی که گذشت بیاد دارید ؟

اگه از هر کسی بپرسی خاطره خودت رو از سالی که گذشت بگو اکثرا میتونند

در چند جمله تعریف کنند و یا یک سال رو در یک ساعت یا یک روز و ...

مطمئنا خیلی کمتر از زمان سپری شده خواهد بود !!

اما همه خوب سفرهاشون رو بیاد دارند هر چند زمان طولانی هم از اون سفر

گذشته باشه !!!!!

تاب و قرار نداریم برای رفتن به سفر از قبل برنامه ریزی می کنیم که در این مدت

کجا بریم و چه کارهایی انجام بدیم و چه طور لحظات خوشی رو ایجاد کنیم

و سعی خواهیم کرد که از فرصت بدست امده بیشترین استفاده رو بکنیم .

و حالا که خداوند این فرصت رو به ما داده تا مسافر زمین باشیم

باید چطور زندگی کنیم ؟

      گفتم  :  دلی دارم  ز سنگ 

      گفت :  شکستن دل را تجربه می کنی

      گفتم  :  دلی دارم  ز خون

      گفت  :  عشق و محبت را پراکنده می کنی

      گفتم  :   دلی دارم  ز غم

      گفت  :  روی لبت لبخند بی ریا خانه سازی می کنی  

      گفتم  :   معشوق ز دلم رهاست

      گفت  :  لذت لحظه وصال را آرزو می کنی

بدنبال جنگ امریگا و کره

هزار زندانی امریکایی در اردوگاه کره به سر می بردند و هیچگونه رفتار ظالمانه یا غیر عادی در انها مشاهده نمی شد زندانیان جای مناسب غذا و اب کافی در اختیار داشتندو مورد ازار و

شکنجه قرار نمی گرفتند و رفاه از استانداردهای ان زمان بیشتر بود ولی باز سربازان امریکایی می مردند

و برای فرار هم تلاش نمی کردند و با زندانبانها روابط دوستانه داشتند هنگامی که سربازان باقی مانده به صلیب

سرخ  تحویل داده شذند  شمار اندکی از اونها زحمت زنگ زدن و خبر زنده بودنشون را به اشنایان خود دادند

چگونه این جریان می توانست روی دهد ؟ همه در ترفندهای نیروهای کره ای بود به این ترتیب که هدف

کره ایها اول این بود که حمایت های عاطفی میان زتداتیان را از بین ببرند با چهار سلاح

1-خبرچینی 2-غیب جویی 3-ازبین بردن وفاداری به مقام بالاتر 4-از بین بردن حمایت عاطفی

برای تشویق خبرچینی نیروهای کره ای سیگار و مواد غذایی به زندانیان میداند

برای افزایش عیب جویی گروه ده نفره از سربازان تشکیل میداند و از هر نفر می خواستند که کارهای

بدی که کرده اعتراف کنند به این ترتیب غلاقه و اعتماد و احترام  را بین انها از بین می بردند

اگر نامه دلگرم کنندهای برای زندانی می اومد به انها نمی دادند و تمام نامه های ناراحت کننده مثل خبر مرگ

اشنایان و غیره را سریع به انها می رساندند و تاثیر در انها ویران کننده بود و هر گونه ایمانی را به خود و

انانی که دوست داشتند را از دست میدادند سربازان انگیزه ای برای فرار نداشتند و نیروهای کره ای

با هزینه کم انان را نگه میداشتند

من یاد جامعه فعلی خودمون افتادم شما چی ؟

نوشته تام راث